Even kennis maken...

Even kennis maken...

Gambiet.nl Schaken is Life!Wie nog nooit heeft geschaakt zal zich hier niet in herkennen. Gambiet is een opening in het schaakspel waarbij je een pion opoffert. Ik wil jullie vertellen over mijn opoffering voor het spel en vond deze titel erg gepast en hij was nog vrij!

 

KENNISMAKING

Even terug naar waar het begon. Ik was pas 4 jaar oud toen ik in aanraking kwam met schaken. Mijn opa was er goed in en wilde mij het spel leren. DNA valt niet ver van de boom, want ik vond het een geweldig spel. Ik werd steeds beter naarmate de zondagen met mijn opa vorderde. Ik was gebiologeerd door de pionnen en het denkwerk achter deze denksport. M’n opa is een geduldige een aardige man die onnoemelijk veel tijd uittrok op samen met mij de fijne kneepje van het schaakspel onder de knie te krijgen. Helaas leeft hij niet meer, maar heeft hij wel m’n eerste wedstrijd nog mee mogen maken. Ik heb er nog een foto van hoe trots hij op me is. Zit hij in z’n rolstoel te klappen voor z’n kleinzoon. Dit was natuurlijk een zeer ontroerend en emotioneel moment. De foto hangt ook hier aan de koelkast als een constante herinnering van wat me te doen staat. Dat werkt zeer motiverend.

 

OP LES

Ik was zo met schaken bezig dat m’n moeder en vader hadden besloten me aan te laten sluiten bij een schaakclub in de buurt. Ik mocht daar pas deelnemen als ik 6 jaar werd. Ik kan me de eerste les nog herinneren als de dag van gisteren. Ik belandde in een warm bad van gelijkgestemden. Het is waar wat ze zeggen over schakers. Wij zijn introverte types en een tikje autistisch. Waar wij ons normaal gesproken binnen een sociale omgeving ongemakkelijk voelen, was dat in deze les niet. Zonder poespas had ik het idee volledig mezelf te kunnen zijn, met al m’n manco’s. Ik was geen sociaal kind. Ik denk dat ik echt een buitenbeentje was. Daarnaast had ik ook geen broers of zusjes waar ik iets van kon leren, dus ik was gewend aan een omgeving met volwassenen. Maar deze jongens (ja toch voornamelijk jongens) kon ik overweg. Ik wist hoe ze waren omdat ik ze herkende in mezelf.

In de eerste lessen heb ik niet bijzonder veel geleerd, omdat mijn niveau al veel hoger lag door de input van mijn opa. Maar sociaal gezien was het een schot in de roos. Hoe summier ook, ik maakte vrienden. En ook dat is een vorm van ontwikkeling. Ik spreek zelfs nu nog de meeste jongens uit mijn klas destijds.