:
20 jaar geleden werd schaakvereniging Het Gambiet opgericht. Een groepje mensen die naast het schaken zeker ook de gezelligheid na het schaken belangrijk vonden, bleef achter in café Rijnzicht. Eén van die mensen was Leo.
Hij is voor ons altijd één van de belangrijke leden geweest, in het kader van ondersteuning door sponsoring en drukwerk, maar, nog veel belangrijker, door zijn invloed op de sfeer. Op Leo kon je altijd rekenen, en … hij stond altijd klaar om te toepen. Dat heeft de kaarters onder ons trouwens aardig wat gekost. Hij had stille humor, maar ook humor waarbij hij de grenzen opzocht van wat kon. Dan had hij echter ook geen moeite met incasseren.
De strijdlust die hij altijd uitstraalde heeft hij ook nodig gehad. Vol bewondering hebben wij met hem meegeleefd, eerst toen het zakelijk tegenzat. Maar vooral toen zijn gezondheid hem in de steek liet. Het leek er toen al op dat we hem misschien niet meer zouden zien, maar we waren erg blij toen hij weer in staat was om te komen schaken. Vanaf dat moment is hij het trouwste lid geweest dat we ons konden voorstellen. Vorig jaar november speelde hij zelfs een uitwedstrijd op dezelfde dag dat hij aan het infuus had gelegen voor een chemokuur. Zijn onverzettelijkheid bleek nogmaals toen na deze schaakpartij een bekeuring onder zijn ruitenwissers zat. Hij was niet bereid de kosten hiervan te delen.
Vol
bewondering waren we ook voor zijn openheid. Hoezeer het ook tegenzat, hij bleef
goedmoedig, klaagde niet, en ondanks de fysieke moeilijkheden was hij elke dinsdagavond
in Rijnzicht. Hij heeft alles geprobeerd, gevochten tot het einde, daar waar
een ander al veel eerder had opgegeven. Op het schaakbord kon je moeilijk door
zijn stugge verdediging heenkomen, in de ongelijke strijd tegen zijn ziekte
was winst of remise onmogelijk.
Het is niet zo dat Het Gambiet zomaar een lid kwijtraakt. We verliezen een fijn mens, bij wie wij ons prettig en op ons gemak voelden. Donderdagavond hoorden we dat Leo was overleden. Al wisten we dat het er een keer van zou komen, het bericht was toch een schok. Blijkbaar sluit je je toch af voor nare gebeurtenissen of schuif je ze voor je uit. Dan hoef je ze ook niet te accepteren. Nu moet dat wel, want Leo is er niet meer.
Wij wensen Juul en de kinderen enorm veel sterkte. Leo, we zullen je missen. Rust zacht.
Het Gambiet